زنان قهرمان ایرانی در میدان ورزش جهان
اختصاصی جهان‌بانویادداشت تحلیلی

وقتی زنان ایرانی در میدان ورزش می‌درخشند

وقتی فدراسیون جهانی پاراتیراندازی جدول تازه‌اش را منتشر کرد، در ستون ماده P2 سه نام ایرانی پشت سر هم نشستند: فائزه احمدی با ۴۷۰.۰۷ امتیاز، ساره جوانمردی با ۴۵۶.۳۶ و نسرین شاهی با ۴۰۲.۳۷. هر سه پیش‌تر سهمیه پارالمپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس را گرفته بودند.

۴ دقیقه مطالعه ۱۱ بازدید
۰

در فوتبال بانوان هم همین هفته نام ایران در آسیا شنیده شد؛ مرضیه جعفری جایزه بهترین مربی زن آسیا را گرفت و وقتی برگشت، موفقیت را به بازیکنانش نسبت داد: «این افتخار تنها متعلق به من نیست… بازیکنانم همواره به من لطف داشته‌اند و معتقدم کسب این عنوان بیش از هر چیز حاصل تلاش و حضور آنها بوده است.

او فوتبال بانوان ایران را رشته‌ای نوپا با ظرفیت بالا خواند و گفت می‌توانیم به یکی از تیم‌های قدرتمند آسیا تبدیل شویم، به شرطی که «به فوتبال بانوان بیشتر بها داده شود» و «درگیر مسائل حاشیه‌ای نشود». 

برگزاری مسابقات بین‌المللی بیشتر در سطح ملی و باشگاهی را لازم دانست؛ همان چیزی که به گفته خودش «می‌تواند به پیشرفت فوتبال بانوان کمک کند و زمینه‌ساز ایجاد زیرساخت‌های مناسب برای توسعه این رشته باشد». همچنین وی از بازتاب جهانی این عنوان گفت: در مدت حضورم در مراسم، متوجه شدم که پیشرفت فوتبال بانوان ایران برای بسیاری از حاضران جالب توجه است.

مریم عبدالله‌پور هم به این زنجیره اضافه می‌شود؛ قهرمان پارا تکواندوی ایران که با مدال‌های جهانی و پارالمپیکی‌اش، بارها روی سکو ایستاده است. او در وزن ۵۸- کیلوگرم بانوان مدال نقره پارالمپیک توکیو را گرفته و در مسابقات جهانی نیز عناوین ارزشمندی کسب کرده است. خودش گفته است: «هیچ‌وقت به معلولیت به عنوان محدودیت نگاه نکردم؛ آن را فرصتی دیدم برای اثبات اینکه می‌توان با اراده، بالاتر از هر مانعی ایستاد.

این پنج زن در میدان‌های متفاوت، در فاصله چند روز، کاری کردند که کمتر کسی می‌تواند از آن چشم بپوشد: سه سکوی جهانی در یک ماده، یک جایزه بهترین مربی زن آسیا، و مدال‌های جهانی و پارالمپیکی در پارا تکواندو. 

اما پرسش اصلی اینجاست: مسیر یک زن قهرمان ایرانی چه بوده است؟ مسیری که از سالن‌های تمرینی محقر شروع می‌شود، از نبود امکانات، از نگاه‌های تردیدآمیز، از ترکیب نقش مادری و همسری با ورزش قهرمانی. زنی که باید هم در خانه بدرخشد و هم در میدان، هم با توجه به پروتکل‌های بین‌المللی حجابش را حفظ کند و هم رکورد بشکند.

این مسیر، مسیر هویت ایرانی اسلامی است: زنی که با تکیه بر ارزش‌های دینی و ملی، عفت و اقتدار را همزمان به نمایش می‌گذارد. او ثابت کرده که حجاب و چادر مانع پیشرفت نیست؛ بلکه سکوی پرتاب است. او نشان داده که زن مسلمان ایرانی می‌تواند هم مادر باشد، هم همسر، هم قهرمان جهان.

و این همان الگویی است که رهبر معظم انقلاب بارها بر آن تأکید کرده‌اند: زن مسلمان ایرانی، الگوی زن معاصر جهان است. این افتخارات نباید در حد تیتر یک خبرگزاری باقی بماند. باید جریان‌سازی شود. رسانه‌ها باید مسیر این زنان را روایت کنند؛ از کودکی‌شان، از خانواده‌هایشان، از مربیانی که در گمنامی زحمت کشیدند، از سالن‌هایی که با حداقل امکانات، حداکثر افتخار را ساختند.

هر یک از این زنان قهرمان نیز یک مکتب‌اند؛ مکتب ایستادگی، مکتب ایمان، مکتب «ما می‌توانیم». این جریان‌سازی باید چند لایه باشد: روایت دقیق و مستند مسیر قهرمانی؛ تولید محتوای فرهنگی و هنری مانند فیلم، مستند، کتاب و پادکست؛ حضور این قهرمانان در مدارس و دانشگاه‌ها به عنوان الگوی عملی؛ و مطالبه‌گری از نهادها برای رفع موانع و ایجاد زیرساخت‌های پایدار.

اگر این اتفاق بیفتد، دیگر شاهد از دست رفتن استعدادها در حاشیه‌ها نخواهیم بود. پشت هر کدام از این نام‌ها، سال‌ها تمرین، زمین خوردن و بلند شدن است؛ سال‌هایی که کسی تماشاگرش نبود، اما نتیجه‌اش حالا جلوی چشم همه جهان است. این افتخار به هیچ کس وابسته نیست؛ این زنان خودشان ایستادند، خودشان تمرین کردند، خودشان به سکو رسیدند. 

زن ایرانی با تکیه بر هویت اسلامی‌اش، نه تنها در میدان ورزش بلکه در عرصه‌های علمی، فرهنگی و اجتماعی نیز ثابت کرده که «زن، زندگی، آزادی» واقعی در گرو «زن، ایمان، اقتدار» است.

او با حجاب، با ایمان و اراده، با تکیه بر ارزش‌های اصیل ایرانی اسلامی، سکوی جهانی را فتح کرده و پیام آورده که زن مسلمان می‌تواند هم محجبه باشد و هم قهرمان جهان. 

این هویت، در سیره حضرت زهرا (س) ریشه دارد؛ زنی که هم در خانه مادر و همسر بود و هم در میدان دفاع از ولایت، شیرزن. این هویت، در سیره حضرت زینب (س) متجلی است؛ زنی که با اسارت و مصیبت، پیام عاشورا را زنده کرد. این زنان قهرمان، ادامه‌دهندگان همان مسیرند.

آن‌ها با حجاب و عفاف، با ایمان و تقوا، با تلاش و پشتکار، نشان دادند که زن مسلمان ایرانی می‌تواند در اوج افتخار بایستد و هیچ‌کس نتواند او را نادیده بگیرد. حالا نوبت ماست که فقط یک کار کنیم: نامشان را بلند بخوانیم. فائزه احمدی. ساره جوانمردی. نسرین شاهی. مرضیه جعفری. مریم عبدالله‌پور. 

ایران به شما افتخار می‌کند. و بیش از افتخار، به شما نیاز دارد: برای اینکه مسیرتان را ادامه دهید، برای اینکه نسل بعدی دختران ایرانی، شما را الگوی خود قرار دهند، برای اینکه ثابت شود زن ایرانی با هویت اسلامی‌اش، می‌تواند قله‌های جهانی را فتح کند. این افتخار، نه یک اتفاق، بلکه حاصل سال‌ها ایستادگی زنانی است که خودشان راه را باز کردند و حالا نسل بعدی می‌تواند از آن عبور کند.

فائزه آقامحمدی


این مقاله در پروندهٔزن و میدان

این مطلب برایت مفید بود؟

دیدگاه‌های شما

۰ دیدگاه

هنوز دیدگاهی منتشر نشده است. شما آغازگر گفت‌وگو باشید.