پیروزی زنان مسلمان در انتخابات آمریکا؛ چهره‌های تازه در معادلات سیاسی
پیروزی زنان مسلمان در انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ آمریکا، فراتر از چند موفقیت انتخاباتی، نشانه‌ای از گسترش حضور سیاسی یکی از اقلیت‌هایی است که طی سال‌های اخیر بارها در معرض اسلام‌هراسی و مناقشه‌های هویتی قرار داشته‌اند. ورود چهره‌های جدید مسلمان به کنگره و مجالس ایالتی، ابعاد تازه‌ای به مشارکت سیاسی این گروه بخشیده است.
منتشر شده در
این انتخابات تنها رقابتی برای جابه‌جایی قدرت میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها نبود، بلکه صحنه موفقیت شماری از نامزدهای مسلمان، به‌ویژه زنان مسلمانی شد که توانستند از فعالیت‌های اجتماعی و محلی به نهادهای قانون‌گذاری راه پیدا کنند. این پیروزی‌ها در شرایطی رقم خورد که موضوعاتی همچون مهاجرت، هویت دینی، حقوق اقلیت‌ها و سیاست آمریکا در قبال فلسطین، از محورهای مهم مناقشات انتخاباتی بود.
در سطح فدرال، رشیده طلیب و الهان عمر، دو چهره شناخته‌شده مسلمان مجلس نمایندگان آمریکا، بار دیگر کرسی‌های خود را حفظ کردند. طلیب، نماینده فلسطینی‌تبار ایالت میشیگان و عمر، نماینده سومالیایی‌تبار مینه‌سوتا، هر دو برای پنجمین دوره به کنگره راه یافتند. این دو سیاستمدار در سال ۲۰۱۸ به‌عنوان نخستین زنان مسلمان وارد کنگره شدند و در سال‌های بعد، به‌ویژه به دلیل مواضع خود درباره فلسطین و انتقاد از حمایت نظامی واشنگتن از رژیم صهیونیستی، به چهره‌هایی خبرساز تبدیل شدند.
در کنار آنان، لطیفه سیمون، نماینده دموکرات کالیفرنیا و فعال باسابقه حقوق مدنی، کرسی خود را حفظ کرد. داریا‌لیزا آویال شوالیه، سیاستمدار مسلمان دومینیکنی‌تبار، نیز با پیروزی در حوزه سیزدهم نیویورک به کنگره راه یافت و به‌عنوان نخستین زن مسلمان لاتین‌تبار در مجلس نمایندگان شناخته شد. همچنین عایشه وهاب، سیاستمدار افغان‌تبار کالیفرنیا که پیش‌تر از طریق انتخابات ویژه وارد کنگره شده بود، موفق به کسب یک دوره کامل نمایندگی شد.
بخش قابل‌توجهی از این تحول در مجالس ایالتی رقم خورد؛ جایی که زنان مسلمان توانستند حضور سیاسی جوامع خود را تقویت کنند. عابر کواس، فعال فلسطینی‌تبار ساکن نیویورک، با پیروزی در رقابت مجلس سنای این ایالت، به نخستین زن مسلمان فلسطینی‌تبار راه‌یافته به مجلس قانون‌گذاری نیویورک تبدیل شد. او در کارزار انتخاباتی خود بر حمایت از مستأجران، حقوق مهاجران و دفاع از حقوق فلسطینیان تأکید داشت.
در کلرادو، ایمان جوده، سیاستمدار فلسطینی‌تبار، به مجلس سنای ایالتی راه یافت. او پیش‌تر نماینده مجلس ایالتی بود و موضوعاتی مانند دسترسی به خدمات درمانی، حقوق مهاجران و مسکن مقرون‌به‌صرفه را دنبال می‌کرد. در جورجیا نیز روا رومان، سیاستمدار فلسطینی‌تبار و مدافع حقوق فلسطینیان، با پیروزی در رقابت مجلس سنا، حضور خود در ساختار قانون‌گذاری این ایالت را ادامه داد.
در ایلینوی، نبیله سید، سیاستمدار مسلمان هندی‌تبار، با شکست رقیب جمهوری‌خواه خود یک کرسی مجلس سنای ایالتی را به دست آورد. او پیش‌تر در ۲۳سالگی به مجلس نمایندگان ایلینوی راه یافته بود و اکنون با ورود به سنا، از چهره‌های جوان مسلمان در سیاست این ایالت محسوب می‌شود.
در دیگر ایالت‌ها نیز زنان مسلمان موفقیت‌هایی به دست آوردند؛ زینب محمد در مینه‌سوتا به پیروزی انتخاباتی رسید، منیره عبداللهی در اوهایو کرسی مجلس ایالتی خود را حفظ کرد و مریم خان، سیاستمدار پاکستانی‌تبار، بار دیگر به مجلس سنای کنتیکت راه یافت. مدینه ویلسون آنتون نیز در دلاور کرسی قانون‌گذاری خود را حفظ کرد. افزون بر این، لتیشیا پالمر، سیاستمدار مسلمان تگزاس، با پیروزی در انتخابات قاضی اجرایی شهرستان هریس، به یکی از عالی‌ترین مقامات منتخب زن مسلمان در این ایالت تبدیل شد.
اهمیت این پیروزی‌ها تنها به افزایش شمار زنان مسلمان در مناصب انتخابی محدود نمی‌شود؛ بلکه تنوع خاستگاه‌های قومی و اجتماعی و موضوعات مورد پیگیری آنان نیز قابل‌توجه است. زنانی با ریشه‌های فلسطینی، سومالیایی، هندی، افغان و دومینیکنی توانسته‌اند در ساختار سیاسی آمریکا جایگاهی انتخابی به دست آورند و مسائل مختلفی از حقوق مهاجران و خدمات درمانی تا مسکن و مسئله فلسطین را در دستور کار قرار دهند.
این موفقیت‌ها در فضایی رقم خورد که نامزدهای مسلمان در جریان رقابت‌های انتخاباتی با حملات و اتهام‌هایی درباره هویت دینی خود مواجه بودند. گزارش‌های انتخاباتی از افزایش ادبیات اسلام‌هراسانه علیه برخی نامزدها حکایت دارد؛ مسئله‌ای که اهمیت مشارکت سیاسی و حضور انتخاباتی این اقلیت را دوچندان می‌کند.
در مجموع، انتخابات ۲۰۲۶ را می‌توان نشانه‌ای از تغییر در الگوی مشارکت سیاسی زنان مسلمان در آمریکا دانست؛ زنانی که دیگر صرفاً در جایگاه کنشگران اجتماعی یا نمایندگان جوامع مهاجر باقی نمانده‌اند و بخشی از آنان به مراکز تصمیم‌گیری راه یافته‌اند. بااین‌حال، معیار اصلی ارزیابی این تحول، صرفاً تعداد کرسی‌های به‌دست‌آمده نیست، بلکه میزان تأثیرگذاری این نمایندگان بر سیاست‌های واقعی آمریکا، به‌ویژه در حوزه حقوق اقلیت‌ها، مهاجرت، تبعیض و مسئله فلسطین خواهد بود.
فاطمه سرخ‌حصاری
این مطلب برایت مفید بود؟
دیدگاه‌های شما
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی منتشر نشده است. شما آغازگر گفت‌وگو باشید.