آیا بی‌فرزندی هم مسری است؟
«فرزندآوری» در حال عبور از یک پیچ تاریخی است. «اکونومیست» با طرح این پرسش که «آیا بی‌فرزندی مسری است؟»، به تغییرات بنیادینی در ساختارهای اجتماعی و روانی جوامع مدرن اشاره می‌کند.
منتشر شده در
در گذشته، باور بر این بود که ورود یک حیوان خانگی به خانه، تمرینی برای مسئولیت‌پذیری و مقدمه‌ای برای بچه‌دار شدن است؛ اما امروز، تصویر دو کالسکه در کنار هم (یکی با کودک و دیگری با سگ) نمادی از یک تحول عمیق‌تر است: ظهور نسل جدیدی از «والدین چهارپا».
کتاب جدیدی که در این گزارش بررسی شده، نشان می‌دهد بسیاری از زوج‌ها دیگر حیوانات خانگی را یک مرحله گذرا نمی‌بینند، بلکه آن‌ها را جایگزینی دائمی و آگاهانه برای فرزندآوری می‌دانند. این پدیده صرفاً یک انتخاب سبک زندگی نیست، بلکه بازتاب‌دهنده بحران‌های اقتصادی، تغییر اولویت‌ها، اضطراب‌های زیستی و بازتعریف مفهوم «خانواده» در قرن بیست‌ویکم است.
وقتی هزینه‌های تربیت فرزند، بحران مسکن و عدم قطعیت‌های آینده با نیاز عاطفی به مراقبت و پرورش گره می‌خورد، سگ‌ها و گربه‌ها به گزینه‌ای امن‌تر و کم‌هزینه‌تر تبدیل می‌شوند. سوالی که «اکونومیست» مطرح می‌کند این است: آیا ما با یک «سرایت اجتماعی» (Social Contagion) روبرو هستیم که در آن بی‌فرزندی به یک هنجار جدید تبدیل شده است؟ و مهم‌تر از آن، جوامعی که به سمت پیری می‌روند، چگونه قرار است هزینه‌های این انتخاب‌های فردی را در آینده پرداخت کنند؟
فائزه آقامحمدیاین مطلب برایت مفید بود؟
دیدگاه‌های شما
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی منتشر نشده است. شما آغازگر گفت‌وگو باشید.