یادداشت فرهنگی - جهان بانو

همسر شهید رئیسی به بانوان ایران: زن بودن را با ایثار و حماسه معنا کردید
مرداد ۵, ۱۴۰۵
یادداشت؛

همسر شهید رئیسی به بانوان ایران: زن بودن را با ایثار و حماسه معنا کردید

جمیله علم‌الهدی، همسر شهید جمهور، در صد و پنجاهمین روز حضور پرشور زنان در میدان‌های اجتماعی، با تجلیل از بصیرت و نقش پیشرو بانوان ایرانی در مبارزه با بی‌عدالتی و امپریالیسم فرهنگی، تأکید کرد: بانوان نجیب ایران به حق «زن بودن» را معنا کردند و با ترکیب عقل و احساس، پرده از راز بزرگ آفرینش برداشتند. او خیابان را عرصه بازآموزی اخلاق فداوری خواند و ایستادگی در برابر سرمایه‌سالاری جنگ‌طلب و نژادپرستان کودک‌خوار را وظیفه امروز زنان دانست.

روایتی از ساده‌ترین عروسی؛ خاطراتی از بدرقه شهیده سیده بشری حسینی به خانه بخت
تیر ۲۹, ۱۴۰۵
یادداشت اختصاصی؛

روایتی از ساده‌ترین عروسی؛ خاطراتی از بدرقه شهیده سیده بشری حسینی به خانه بخت

این روایت، خاطرات یکی از حاضران در مراسم بدرقه شهیده سیده بشری حسینی خامنه‌ای به خانه بخت است؛ خاطراتی از سادگی، صمیمیت، فضای معنوی بیت رهبری، آغاز زندگی مشترک در قم و سال‌هایی که نویسنده از نزدیک با سبک زندگی و منش او آشنا بوده است؛ روایتی که امروز با شهادت او، رنگی دیگر یافته و به مرثیه‌ای آمیخته با خاطره بدل شده است.

زنان عراق در تشییع رهبر شهید همان وارثان بنی‌اسد
تیر ۱۸, ۱۴۰۵
یادداشت؛

زنان عراق در تشییع رهبر شهید همان وارثان بنی‌اسد

در روزهایی که عطر اربعین حسین علیه‌السلام در کوچه‌های کربلا پیچیده است، عراق بار دیگر تصویری ماندگار از وحدت، وفاداری و عشق به شهید را به نمایش گذاشت. از نجف، کربلا، بغداد، بصره، سامرا، ناصریه، سماوه و دیگر شهرها، مردم راهی کربلا شدند؛ چنان‌که گویی تمام عراق در یک نقطه گرد آمده بود تا پیکر رهبر شهید انقلاب اسلامی را بدرقه کنند.

دیوارهایی که شاهد عهد مردم شدند
تیر ۱۷, ۱۴۰۵
یادداشت؛

دیوارهایی که شاهد عهد مردم شدند

در مراسم وداع با پیکر مطهر امام خامنه‌ای، آنچه بیش از هر چیز در میان جمعیت به چشم می‌آید، عهد مردم برای خون‌خواهی است. این عهد در شعارهای پرشور، پرچم‌های سرخ، دست‌نوشته‌ها و چهره‌های اندوهگین مردم جلوه یافت.

آخرین دیدار بود؛ اما نه آخرین عهد
تیر ۱۴, ۱۴۰۵
روایت اختصاصی

آخرین دیدار بود؛ اما نه آخرین عهد

هنوز اولین دیدارمان را با تمام جزئیات به خاطر دارم؛ روزی که دعای خیرتان بدرقه راه زندگی زوج‌های جوان می‌شد و با دستانی آسمانی، خطبه عقدشان را جاری می‌کردید.

وداعی به وسعت زنان ایران؛ روایتی از وفاداری و تأسی به آرمان‌های شهید
تیر ۱۴, ۱۴۰۵
یادداشت اختصاصی

وداعی به وسعت زنان ایران؛ روایتی از وفاداری و تأسی به آرمان‌های شهید

اینک زنان آمده‌اند... از هر باور و سلیقه، با هر پوشش و ظاهری؛ پیر و جوان، مادرانی که کودکانشان را در آغوش گرفته‌اند و زنانی که کالسکه فرزندانشان را به دست دارند، همگی با قلب‌هایی سرشار از اندوه و وفاداری گرد هم آمده‌اند.

روز مباهله؛ خانواده، محور حقیقت و مقاومت
خرداد ۲۰, ۱۴۰۵
یادداشت؛

روز مباهله؛ خانواده، محور حقیقت و مقاومت

خداوند در آیه مباهله به پیامبر اکرم(ص) فرمان می‌دهد: «فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ»؛ یعنی برای اثبات حقانیت، فرزندان، زنان و نزدیک‌ترین افراد خود را به میدان بیاورید. این فراز از آیه نشان می‌دهد که در منطق اسلام، دفاع از حقیقت و ایستادگی در برابر باطل، امری جدا از خانواده نیست؛ بلکه خانواده در متن این مسئولیت قرار دارد. از همین رو، واقعه مباهله را می‌توان یکی از روشن‌ترین جلوه‌های پیوند میان ایمان، خانواده و مسئولیت اجتماعی دانست.

روایت مادرانه از شهادت «محمد رئوفی‌نیا»؛ سرباز کوچک امام زمان (عج) که در کلاس درس به آسمان پر کشید
خرداد ۹, ۱۴۰۵
یادداشت؛

روایت مادرانه از شهادت «محمد رئوفی‌نیا»؛ سرباز کوچک امام زمان (عج) که در کلاس درس به آسمان پر کشید

این نه یک داستان غم‌انگیز، که روایتی از یک درس بزرگ است؛ درس عزت و شهادت. محمد رئوفی‌نیا، دانش‌آموز هشت‌ساله کلاس دوم دبستان «شجره طیبه» میناب که در رویای مبارزه با دشمن، در میدان جهادِ علم و ایمان به درجه رفیع شهادت نائل آمد. این متن، واگویه‌های مادری است که تک‌فرزندش را در مسیر انتظار، به قربانیِ راه ظهور بدل کرد.

دو روی سکه وطن؛ سلاح ساختن، سپر دفاع
اردیبهشت ۲۲, ۱۴۰۵
یادداشت؛

دو روی سکه وطن؛ سلاح ساختن، سپر دفاع

در شبی که باد بهاری ورق‌های کتاب زینب ۱۶ ساله را تکان می‌دهد، او میان صدها نفر ایستاده است.

شهیده الهه یزدی، بانوی مومن نخبه
اردیبهشت ۲۱, ۱۴۰۵
یادداشت؛

شهیده الهه یزدی، بانوی مومن نخبه

هر جا بودیم، صدای اذان که می‌شد، باید نماز اول وقت می خواند. فرقی نمی‌کرد سفر باشیم یا خانه، جاده باشیم یا شهر. نماز شبش ترک نمی‌شد.

برو بالا