روایتی از بربریت در یک مهدکودک اسرائیلی

سه زن کارمند این مرکز، متهم‌ هستند که در بازه‌ای زمانی، بیش از ۴۰۰ بار به ۱۷ نوزاد و کودک نوپا که سن‌شان تنها بین ۶ ماه تا ۳ سال بود، حمله کرده و آن‌ها را شکنجه کرده‌اند.

این سه زن که «ناتالیا کاسیلوسکی» ۳۷ ساله (مدیر مرکز) و دو مراقب دیگر هستند، برای خفه کردن نوزادان، روش‌های وحشیانه‌ای را به کار می‌بردند. آن‌ها با استفاده از دست، کاغذ یا پارچه، دهان و بینی نوزادان را می‌بستند و همزمان گردن آن‌ها را از پشت محکم نگه می‌داشتند تا حتی نتوانند برای نجات خود تکان بخورند.

بر اساس گزارش‌ها، حتی زمانی که صورت کودک از خفگی سرخ می‌شد و برای نفس کشیدن تقلا می‌کرد، این آزارها متوقف نمی‌شد و در برخی موارد، نوزادان دچار گیجی و از دست دادن تعادل می‌شدند. بستن و بی‌حرکت کردن کودکان، روش روزمره دیگر این مراقبان بود. آن‌ها دست‌های کودکان را با پارچه و پتو محکم به پهلوهایشان می‌چسباندند و آن‌ها را مجبور می‌کردند که روی شکم دراز بکشند. 

در همین حالت بسته و بی‌دفاع، غذای پوره‌ای را با خشونت به آن‌ها می‌خوراندند؛ به این شکل که سر کودک را به عقب می‌کشیدند، فکش را باز می‌کردند و با سرعت غذا را در گلویش می‌ریختند و سپس صورتش را با کاغذ به شکلی خشن پاک می‌کردند.

تنبیه این کودکان بی‌گناه به همین جا ختم نمی‌شد. آن‌ها کودکان را برای مدت طولانی در اتاقی تاریک و بسته تنها می‌گذاشتند و هیچ توجهی به گریه‌ها و تلاش‌هایشان برای فرار نداشتند. 

اما شاید یکی از تلخ‌ترین بخش‌های این ماجرا این باشد که بسیاری از این خشونت‌ها در مقابل چشم سایر کودکان انجام می‌شد. کودکان دیگر که شاهد این صحنه‌ها بودند، گریه می‌کردند یا به سمت همبازی آسیب‌دیده‌شان می‌رفتند.

 دادستانی اسرائیل بر همین اساس، اتهام «آزار روانی» را نیز به پرونده این سه زن اضافه کرده است. عمق فاجعه را می‌توان در روایت یکی از مادران دید. او می‌گوید پسر ۱۸ ماهه‌اش تنها ۲۶ روز در این مهدکودک بوده است، اما حالا هر شب ۱۵ بار با جیغ و وحشت از خواب بیدار می‌شود. این مادر با اندوه می‌گوید: «آنچه به من برگرداندند، یک کودک آسیب‌دیده روانی بود.» 

این پرونده که به دادگاه مرکزی ارسال شده است، پرسش‌های جدی درباره نظارت بر مراکز نگهداری کودکان در سرزمین‌های اشغالی ایجاد کرده است. جایی که کوچک‌ترین و بی‌دفاع‌ترین اعضای جامعه قربانی چنین خشونت‌های سازمان‌یافته‌ای می‌شوند، سکوت سیستم نظارتی، خود به معنای شریک بودن در این جنایت است.

منبع: royanewsenglish/ فائزه آقامحمدی