کتابی برای تاب آوری برای اختلال پس از سانحه

اختلال استرس (فشار روحی) پس از سانحه (Post-traumatic stress disorder) که از آن به اختصار با عنوان PTSD نیز یاد می‌شود، یک وضعیت سلامت روان است که توسط یک رویداد وحشتناک ایجاد می‌شود که علائم آن ممکن است شامل کابوس و اضطراب شدید و هم‌چنین افکار غیرقابل کنترل در مورد آن رویداد باشد.

نمونه‌هایی از رویدادهایی که می‌توانند باعث بروز این اختلال شوند شامل مواردی همچون جنگ، جنایت، آتش‌سوزی، تصادف یا مرگ یکی از عزیزان هستند. طبق آمار، بین هفت تا هشت درصد از مردم جهان درگیر اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) هستند و زنان را بیشتر از مردان تحت تاثیر قرار می‌دهد. در اغلب موارد به‌جای اینکه بیمار با گذشت زمان احساس بهتری داشته باشد، بیشتر مضطرب می‌شود و به‌همین‌دلیل، می‌تواند زندگی افراد را برای سال‌ها مختل کند.

کتاب «تاب آوری برای نوجوانان»، بر اساس روند درمان اختلال استرس پس از سانحه نوشته شده است. استرس پس از سانحه یا تنش پس از آسیب، اختلالی است که پس از یک ضربه‌ روحی ایجاد می‌شود.

در این شرایط فرد درگیر خاطرات بد گذشته‌اش می‌شود و احساس می‌کند که ضربه‌ روحی هنوز هم ادامه دارد. احساس ترس، اضطراب، افسردگی، غم و خشم، رفتارهای رایجی است که در این شرایط از فرد سر می‌زند. برخی از این ضربه‌های روحی به کودکان و نوجوانان آسیبی جدی می‌زنند و آن‌ها را در آینده با مشکلات زیادی مانند فرسودگی جسمی، بیماری‌های روانی و مسائل هیجانی مواجه می‌کنند.

شیلا راجا (Sheela Raja) نویسنده اول این کتاب، با ارجاع به آمار نشان می‌دهد که از هر سه نوجوان، یک نفر تنش پس از آسیب را تجربه کرده. البته اثرات این نوع تنش‌ها و برخورد با آن، متفاوت است. راجا که خود در رشته‌ روان‌شناسی بالینی تحصیل کرده، درباره‌ این اختلال چند کتاب نوشته است.

کتاب «تاب‌آوری برای نوجوانان» اثر منتخب انجمن رفتاردرمانی شناختی است و این کتاب علاوه بر نوجوانان، برای درمانگران و والدین نوجوانانی که دچار اختلال استرس پس از سانحه شده‌اند، مناسب است.

این کتاب در ۱۰ فصل تنظیم شده که شامل تجربه‌ آسیب‌زا و مقابله‌ منفی، چرا نمی‌توانم فراموش کنم؟ چرا من؟ افکار مزاحم، کابوس‌ها و بازگشت‌ به گذشته، آیا ترس من سالم است؟ چگونه با احساساتم کنار بیایم؟ خشم، افسردگی و حمایت اجتماعی، اضطراب، امید، تاب‌آوری و رشد هستند

کتاب «تاب‌آوری برای نوجوانان» نوشته شیلا راجا و جایا راجا اشرفی با ترجمه عباس عبداللهی و زهرا آزادفر در ۱۳۶ صفحه توسط انتشارات پندار تابان کتاب در مجموعه‌ راهکارهای فوری به چاپ رسیده است.

بخشی از کتاب: صرف‌نظر از این‌که گریز، مبارزه یا انجماد را در موقعیتی آسیب‌زا تجربه کرده باشید، بدیهی است که رویدادهای آسیب‌زا با سایر تنش‌های روزمره‌ زندگی تفاوت دارند. وقتی بدانید بدنتان چه مسیر پیچیده‌ای را برای حفظ امنیت شما در موقعیتی آسیب‌زا طی کرده است، متوجه می‌شوید که این فرآیند با فرآیند مقابله با سایر تنش‌های زندگی مثل گرفتن یک نمره‌ بد در امتحان یا سوءتفاهم در رابطه با یک دوست متفاوت است.

در واقع، مجموعه‌ای از واکنش‌های طبیعی به یک سری رویدادهای دردناک را تجربه می‌کنید و طبیعی است که بهبودی آن‌ها زمان می‌برد.

مسئله‌ای که در فرهنگ ما می‌تواند مانع بهبودی از یک تجربه‌ آسیب‌زا شود این است که بسیاری از افراد، گستره‌ توجه کوتاهی دارند و از دیگران انتظار دارند که به‌سرعت از مسائل عبور کنند. این روزها انجام هم‌زمان چند کار در یک ‌زمان بسیار متداول است، مثل هم‌زمان صحبت کردن و ارسال پیام یا ایمیل.

برخی افراد هم‌زمان در چندین مرورگر در حال جستجوی موضوعات مختلفی هستند یا هنگام صحبت با یک دوست، پیام‌های تلفن همراه‌شان را هم چک می‌کنند. در حال حاضر، میانگین گستره توجه در افراد تقریباً هشت ثانیه است؛ یعنی چند ثانیه کمتر از دهه‌های قبل، این بدان معنا است که تنها هشت ثانیه طول می‌کشد تا توجه ما به موضوع دیگری معطوف شود.

این‌ها چه ارتباطی با رویدادهای آسیب‌زا دارند؟ متأسفانه، ذهن و بدن ما نمی‌توانند به‌سرعت از یک رویداد آسیب‌زا عبور کنند. بهبودی زمان می‌برد اما فرهنگ سریع‌السیر ما (به‌دروغ) ما را متقاعد می‌کند که دیگران به‌سرعت بر مسائل آسیب‌زا غلبه می‌کنند.

ما در فرهنگی زندگی می‌کنیم که در آن افراد معمولاً مدت‌زمان زیادی بر ناراحتی دیگران تمرکز ندارند. این موضوع واقعاً دردناک است؛ به‌ویژه زمانی که در تلاش برای دریافت حمایت از دیگران هستید. (صفحه ۲۲)

خبرگزاری ایرنا