وقتی کفن‌پوشان مشهدی، به ضد خود تبدیل شدند

در کشور دوست خبری از دوقطبی که آقا همیشه مردم و مسئولان را از آن بر حذر می‌داشتند نبود و همه یک رنگ دل سوخته‌ی فراق آقای شهید بودند. اما در طول یک هفته‌ی اخیر با حضور جمعی از بانوان کفن پوش مشهدی در رواق کشور دوست به یکباره همه چیز دگرگون شد. بانوان کفن پوش مشهدی که خود را خون‌خواه امام شهید معرفی کردند و می‌گفتند قصدشان مطالبه این خون‌خواهی است، با حضور دسته‌ای و تحصن در کشور دوست که فضای محدودی دارد، فضا را دچار تغییر کردند.

در تاریخ ایران اغلب حرکت‌های زنان مسلمان که خود را در قید تبعیت از فقیه می‌دانستند اعم از مطالبه‌گری یا اعتراض توامان با آگاهی و بدون رفتارهای خالی از منطق و خشونت بوده است. مطالبه‌گری همیشه شروعش با گفتگوی منطقی بوده است و اعضای گروه‌های مطالبه‌گر تربیت یافته در مکتب امامین انقلاب همیشه منطق را بر رفتارهای رادیکال ترجیح داده‌اند. منطق و بصیرت اساسا دو رکن لازم و ملزوم یکدیگر است و نمی‌توان علم مطالبه‌گری را بالا آورد اما منطق یا بصیرت را از آن حذف کرد. در حرکت‌های مطالبه گرایانه‌ی انقلابی که برآمده از آرمان‌های اسلامی بوده است این یک اصل مهم بوده است و زبان انقلاب اسلامی زبان منطق و بصیرت بود. بر این اساس مطالبه‌گری منطقی و بصیرت‌مدار، در حکومت طاغوت و حکومت جمهوری اسلامی نیز امری ثابت بوده است. انقلاب اسلامی مرزبندی جدی با طاغوت و نصب العین نمودن توحید و تبری از شرک تلاش داشت تا جامعه را به مثابه کارخانه انسان‌سازی به قله‌ی توحید برساند.

رهبر شهید انقلاب در مجموعه سخنرانی‌هایشان که در رمضان ۱۳۵۳ در مسجد امام حسن(ع) مشهد داشتند پیرامون تحول آفرینی پیامبر اکرم (ص) در جامعه فرمودند که وحی الهی قبل از آنکه در جامعه و مردم انقلاب آفرینی کند در جان رسول الله انقلاب آفرینی می‌نمود. ایشان را دچار تحولات عمیقی در جان و باطن می‌نمود. این امر سبب آن می‌شد که شخص رسول الله(ص) خود منشا و سرچشمه جوشان تحول و دگرگونی در جامعه شود و انسان‌سازی نماید که بخشی از این انسان سازی علی(ع)، عمار، یاسر، سلمان،، اباذر و… باشند. القصه آنکه خوب به یاد دارم که آقای شهید پس از این مبحث به روشنی پرده از بار سنگین رسالت برآمده از مبعوث شدن برداشتند و گفتند: «بار رسالت یک شاهی صنار نیست. بار نبوت پیام خدا را به مردم رساندن و جامعه‌ای را از جهالت به توحید بدل کردن است، این کار بسیار با عظمت و بسیار بار سنگینی دارد.»

خداوند فیض بعثت را در درون انسانهایی که منتخب کرده قرار می‌دهد و لوازم پرورش آن را برایشان مهیا می‌کند تا انسان مبعوث بار سنگین جامعه سازی را بردارد. بعثت بار مسئولیتی سنگین است که خداوند بر انسان‌های منتخب خود می‌گمارد تا به تکلیف خود در قبال تحول توحیدی جامعه به شایسته‌ترین نحو عمل نمایند. این امر نیز اتفاق نمی‌افتد مگر آنکه فرد مبعوث به طور درونی خود را دچار تحول نماید. یکی از تحولات درونی شاید این باشد که خود را از کبر و غروری که گاه خود متوجه آن نیستیم رها نماییم. برای متذکر شدن الزاماتی به جامعه باید ابتدا ملزوماتی را در خود فراهم کرد.

باید دانست که تذکر الزامات با دعوا و تندی و رفتارهای خالی از منطق و گفتگو راه به جایی نمی‌برد. باید دانست که تذکرات و مطالبات‌ مطرح شده پیرامون خون‌خواهی امام شهید محدود به گروه خاص و چند نفره کفن پوش نیست و حرف یک امت است، کلامی است که در سخنان مسئولان جمهوری اسلامی نیز جاری بوده است. حال که چنین بستر آماده‌ای وجود دارد چرا باید به گونه‌ای رفتار کرد که چندپاره‌گی در اتحاد موجود شکل بگیرد و گروه‌های معارض با نظام جمهوری اسلامی از آب گل‌آلود ماهی‌هایشان را بگیرند؟!

امام شهید و امام حاضر آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای مدام بر حفظ اتحاد مقدس تاکید کردند. مطالبه ضروری است اما بدانیم آنان که مخاطب مطالبات ما هستند (خاصتا مسئولان) هم مثل ما دل در گرو این نظام دارند و یکی از ستون‌های اصلی تحقق این اتحاد مقدس آنان هستند. این نه به معنای آنکه تذکر ندهید و یا ابراز نگرانی از خطای محاسباتی مسئولان را نداشته باشیم، نه! بلکه این به معنای آن است که از اتهام زنی‌هایی که برآمده از حدسیات و سوءظن‌ها و اخبار فیک خارجی و داخلی است و مصداق بی تقوایی؛ پرهیز کنیم. امید است که دغدغه‌های حقی چون «خوان خواهی امام شهید» که دغدغه تمام امت اسلامی شده است با دقت نظرهای لازم توسط گروه‌های مردمی پیگیری شود و مجالی برای بی دقتی‌ها و ناملایمتی‌های تفرقه افکن فراهم نشود.

صغری عاشوری