هی آمریکا مواظب باش! اینجا ایران است

این تصمیم که با حمایت مقامات ارشد آمریکا از جمله رابرت اف.کندی جونیور و وزیر جنگ، پیت هگست، همراه شده، نه تنها یک مداخله پزشکی بی‌رویه و مخاطره‌آمیز محسوب می‌شود، بلکه دریچه‌ای تازه به سوی فاجعه‌ای اخلاقی و انسانی گشوده است.

اما آنچه این اقدام را از یک تصمیم صرفاً پزشکی فراتر می‌برد و به مثابه تهدیدی آشکار علیه امنیت زنان در سراسر جهان جلوه می‌دهد، واکنش شرم‌آور و سخیف یک مجری زن‌ستیز شبکه فاکس نیوز به نام جسی واترز است. واترز با پوزخندی زننده و بی‌پرواترین شکل ممکن، به صراحت اعلام کرده است که اگر سربازان آمریکایی با دوزهای بالای تستوسترون به حیواناتی وحشی تبدیل شوند، زنان در آسیا بهتر است مراقب باشند.

این جمله، که در قالب شوخی و با خنده بیان شده، نه یک لغزش زبانی، بلکه برملاگر ذات پوسیده و نژادپرستانه نظامی‌گری آمریکایی است که زنان کشورهای دیگر را نه به عنوان انسان، که به عنوان طعمه‌هایی برای اشباع غرایز حیوانی سربازان خود می‌بیند.

این جمله، سند رسوایی اخلاقی یک ابرقدرت پوشالی است که پیش از این نیز با خون بی‌گناهان و آبروی زنان جهان، صفحات تاریخ خود را سیاه کرده است. «واترز» و همفکرانش گویا فراموش کرده‌اند که ارتش آمریکا پیش از این، آن هم بدون نیاز به تزریق هورمون‌های اضافی، سابقه‌ای درخشان در ارتکاب جنایت‌های جنسی گروهی در نقاط مختلف جهان دارد.

برای نمونه، در ۱۲ مارس ۲۰۰۶، پنج سرباز آمریکایی در یک حمله‌ی از پیش برنامه‌ریزی‌شده، به خانه‌ی خانواده‌ای در غرب المحمدیه عراق یورش بردند. آن‌ها «عبیب قاسم الجنابی»، دختر ۱۴ ساله را از خانواده‌اش جدا کردند، ابتدا دو سرباز به نوبت به او تجاوز کردند، سپس «استیون دی.گرین»، پس از کشتن پدر، مادر و خواهر کوچک‌تر «عبیب»، خود نیز به او تعرض کرد و نهایتاً با شلیک گلوله‌ای به سرش، او را به قتل رساند و پیکرش را با نفت به آتش کشید.

این فقط یک فاجعه‌ی منفرد نبود؛ بلکه الگویی تکرارشونده است. در سال ۲۰۰۵، در شهر سامرای عراق، سربازان آمریکایی به یک دختر ۱۵ ساله به نام «اسما» تجاوز کردند و سپس او و خانواده‌اش را به قتل رساندند تا شاهد جنایت باقی نماند. در افغانستان نیز در سال ۲۰۱۱، یک گروه از سربازان آمریکایی در پایگاهی در ولایت قندهار، به یک پسر نوجوان به نام «گل» بارها تجاوز کردند و این جنایت را در قالب فیلم و عکس مستند ساختند تا بعداً بین خود دست‌به‌دست کنند.

در کره جنوبی و ژاپن نیز پرونده‌های متعددی از تجاوز گروهی نظامیان آمریکایی به زنان محلی ثبت شده است که به دلیل معافیت‌های قضایی، هیچ‌گاه به مجازات واقعی نرسیده‌اند.

اینها جرایمی نیست که با خوردن یک قرص یا تزریق یک آمپول ایجاد شده باشد؛ اینها نشانه‌ی یک ساختار بیمار، یک نظام تربیتی شکست‌خورده و یک طرز فکر امپریالیستی است که زنان و حتی کودکان را غنیمتی برای سربازان خود می‌داند.

اما اینجا ایران است؛ سرزمینی که غیرت مردانش در تاریخ، افسانه‌ای جاودان ساخته و زنانش، نه طعمه، که شکارچیان پیروز عرصه‌های زندگی هستند. مردان غیور ایرانی، از دل تاریخ کهن تا امروز، همواره پاسدار ناموس و وطن بوده‌اند؛ مردانی که به حق، برای یک وجب از خاک میهن و به ویژه برای حرمت زنان این سرزمین، از جان خود مایه می‌گذارند.

غیرت ایرانی، نه یک شعار، که در خون این نسل جاری است و هیچ سرباز متجاوز و هیچ ارتش قلدری جرأت نگاه خیره به ناموس این ملت را نخواهد داشت. در تاریخ این سرزمین هرگز ثبت نشده که دشمنی بتواند بر این سنگرهای استوار غیرت، نفوذ کند و مردان ایران، همواره ثابت کرده‌اند که در برابر هر تهدید بیگانه‌ای، با مشت‌های گره‌کرده و سینه‌های سپرکرده، می‌ایستند.

آمریکای مغرور و عوامل رسانه‌اش، بدانند که اینجا آسیای تسلیم‌شده‌ی خیالی شما نیست؛ اینجا ایران است، سرزمینی که مردانش با افتخار، لقب غیور را یدک می‌کشند و هرگز نمی‌گذارند حتی نسیمی از هوس‌های آلوده‌ی دشمن، بر چادر زنان و دخترانش ورق بزند.

شما اگر در خاک خودتان هرج و مرج جنسی راه انداخته‌اید و با تزریق هورمون به سربازانتان، قصد پرورش هیولا دارید، بدانید که، کجای دنیا را گشته‌اید که فکر می‌کنید زنان و مردان این مرز و بوم، چون دیگر نقاط جهان، در برابرتان خاضع و ذلیل‌اند؟ سخت در اشتباهید. کور خواندید! اینجا ایران است، سرزمین شیرزنان و مردان میدان‌دار.

و اما زنان ایرانی، این ستون‌های استوار و شگفت‌انگیز تمدن و مقاومت. اگر «جسی واترز» و همفکران نادانش گمان می‌کنند که زنان این سرزمین، در خیال واهی آنان، طعمه‌هایی بی‌پناه برای حیوانات وحشی نیروهایشان خواهند بود، باید گفت که تاریخ و واقعیت امروز ایران، این توهم پوسیده را به سخره می‌گیرد.

زنان ایرانی، از دل کوچه‌های انقلاب و خاکریزهای دفاع مقدس تا آزمایشگاه‌های علمی و کرسی‌های قضاوت و مدیریت، نشان داده‌اند که آنها نه قربانیان منفعل سرنوشت، که میدان‌داران اصلی عرصه‌های علمی، فرهنگی، اجتماعی و حتی میدان‌های سخت دفاعی هستند. آنها با قامتی استوارتر از هر مرد جنایتکاری، در جبهه‌های علم و ادب و سیاست، پرچم عزت ایران را به اهتزاز درآورده‌اند و هیچ تهدید پوچی، این زنان مقتدر را از پای درنمی‌آورد.

زن ایرانی در پشت تریبون‌های علمی، در جایگاه پزشکان حاذق، در قامت مادرانی که فرزندان شهدا و آزادگان را پرورده‌اند و در کنار مردان غیور خود، نشان داده است که او، میدان‌دار اصلی نبرد با جهل و ظلم است و هرگز به کسی اجازه نمی‌دهد که نگاه متجاوزانه‌ی خود را به این سرزمین و ناموس آن بدوزد.

ما به ایرانی بودنمان افتخار می‌کنیم؛ به مردانی که در راه ناموس، از جان خود می‌گذرند و به زنانی که در سخت‌ترین شرایط، قامت استوار خویش را حفظ می‌کنند. تاریخ، شاهد خواهد بود که تهدیدهای کودکانه‌ی شما و شوخی‌های پوچ «جسی واترز»، در برابر عزم راسخ و غیرت آتشین مردان و زنان ایران، هیچ‌گاه به هدف نخواهد نشست و این سرزمین، همواره مأمنی امن و سربلند برای ساکنان خود خواهد ماند.

فائزه آقامحمدی