لبخندش آرام است، آغوش مادرش اَمن؛

اما در پس این آرامش، نامی هست که این روزها دل‌ها را بی‌قرار کرده است.

شاید سال‌ها بعد، زهرا این قاب را دوباره ببیند و بداند مادر، آن روز او را تنها به یک مراسم نبرده بود؛ آمده بود تا سهم کوچکش را از یک عهد، در آغوش او به یادگار بگذارد.

بعضی خاطره‌ها را کودکان به یاد نمی‌آورند؛ مادران برایشان به یادگار می‌گذارند.