زنان سودان؛ آسیب‌پذیرترین قربانیان جنگ، مؤثرترین بازیگران بهبودی

جنگی که زخم‌هایش دیده نمی‌شود

به گزارش خبرگزاری آی‌نو پلیتیکس پیامدهای جنگ برای زنان سودانی فراتر از از دست دادن خانه و شغل است. تجربه خشونت، ناامنی، جدایی از خانواده و نگرانی دائمی درباره آینده، فشار روانی سنگینی بر آنان وارد می‌کند. در کنار این مشکلات، خشونت جنسی مرتبط با درگیری‌های نظامی نیز یکی از جدی‌ترین تهدیدهایی است که زنان با آن مواجه‌اند؛ مسئله‌ای که علاوه بر آسیب‌های جسمی و روانی، می‌تواند پیامدهای طولانی‌مدت برای سلامت و زندگی اجتماعی آنان داشته باشد.

آسیب‌های ناشی از خشونت جنسی تنها به لحظه وقوع حادثه محدود نمی‌شود. مشکلات جسمی و بار روانی ناشی از این تجربه، در کنار ترس از قضاوت و انگ اجتماعی، ممکن است زنان را برای مدت طولانی در سکوت و انزوا قرار دهد.

آوارگی؛ چند برابر شدن فشار بر زنان

شرایط زندگی در اردوگاه‌ها و مراکز اسکان آوارگان، آسیب‌پذیری زنان را بیشتر می‌کند. نبود امنیت کافی، فقدان حریم خصوصی، دسترسی محدود به خدمات بهداشت روان و کمبود نیروهای متخصص، شرایطی را ایجاد کرده است که بسیاری از زنان نتوانند حمایت مورد نیاز خود را دریافت کنند.

این وضعیت زمانی دشوارتر می‌شود که زنان، هم‌زمان مسئولیت مراقبت از کودکان و اعضای خانواده و تأمین نیازهای اولیه آنان را نیز بر عهده دارند.

به همین دلیل، سلامت روان زنان نباید مسئله‌ای فرعی در مدیریت بحران جنگ سودان تلقی شود. بی‌توجهی به این موضوع می‌تواند به مرور زمان بر سلامت جسمی، سلامت جنسی و باروری و توانایی زنان برای بازگشت به زندگی عادی نیز تأثیر بگذارد و آسیب‌پذیری آنان را افزایش دهد.

زنان؛ فقط قربانی جنگ نیستند

با وجود تمام این فشارها، تصویر زنان سودانی نباید تنها به عنوان «قربانیان جنگ» محدود شود. زنان در بسیاری از مناطق، خود به یکی از نیروهای مهم مقابله با بحران و حمایت از جامعه تبدیل شده‌اند.

آنان با راه‌اندازی فضاهای امن، ایجاد شبکه‌های حمایت روانی و اجتماعی و اجرای ابتکارهای محلی در مراکز اسکان آوارگان و جوامع میزبان، تلاش می‌کنند بخشی از خلأ خدمات حمایتی را پر کنند.

این اقدامات نشان می‌دهد که زنان نه‌تنها دریافت‌کننده کمک، بلکه کنشگرانی فعال در مسیر تاب‌آوری، بهبود و بازسازی جامعه هستند؛ زنانی که در دل بحران، برای حمایت از خود، خانواده و دیگر اعضای جامعه نقش‌آفرینی می‌کنند.