«زنانی که از مرگ زندگی می‌سازند»؛ دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم زنان غزه

این دوره با شعار «زنانی که از دل مرگ، زندگی می‌سازند» برگزار می‌شود؛ شعاری که قرار است روایتگر تجربه زنان در میانه جنگ، ویرانی و آوارگی و در عین حال تلاش آنان برای حفظ زندگی و امید باشد.

به گزارش پایگاه خبری شفقنا فیلم‌های راه‌یافته به جشنواره در پنج بخش با یکدیگر رقابت می‌کنند: فیلم‌های بلند داستانی، بلند مستند، کوتاه داستانی، کوتاه مستند و بخش رقابتی فیلم‌های کوتاه ملی.

آثار این دوره از کشورهای مختلفی همچون فلسطین، مصر، الجزایر، مراکش، تونس، عراق، اردن، سوریه، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، عمان، قطر، سودان، موریتانی و لیبی و همچنین هند، ایتالیا، فرانسه، آلمان، بلژیک، بریتانیا، اسپانیا، هلند و فنلاند به جشنواره راه یافته‌اند.

روایت زنان از جنگ، زندگی و امید

در بخش فیلم‌های بلند داستانی، ۱۰ فیلم حضور دارند که از میان آنها می‌توان به «ملکه پنبه»ساخته سوزانا میرغنی و «آسمانی موعود» ساخته اریج السهیری اشاره کرد؛ آثاری که در کنار دیگر فیلم‌های این بخش، تجربه زنان و جوامع درگیر بحران و دگرگونی‌های اجتماعی را روایت می‌کنند.

در بخش مستند بلند نیز ۶ فیلم به نمایش درمی‌آید؛ از جمله «سنگین‌تر از زندگی» از فلسطین و «فلانه» از عراق. این بخش بیش از هر چیز بر روایت‌های واقعی و تجربه‌های انسانی زنان در شرایط دشوار تمرکز دارد.

بخش فیلم‌های کوتاه داستانی با ۲۰ اثر و بخش مستند کوتاه با ۹ فیلم، طیف متنوعی از روایت‌های زنان را دربرمی‌گیرند؛ از زندگی شخصی و خانوادگی گرفته تا جنگ، آوارگی، هویت و تلاش برای حفظ امید.

۲۸ فیلم از فلسطین

جشنواره امسال توجه ویژه‌ای به سینمای فلسطین دارد. در بخش مسابقه فیلم‌های کوتاه ملی، ۲۸ فیلم فلسطینی حضور دارند که بخشی از آنها به تجربه مستقیم زندگی در جنگ و آوارگی می‌پردازند.

فیلم‌هایی مانند «غریبه در شهر من»، «باقی‌مانده نور»، «خارج از قاب» و «کیسه آرد» نمونه‌هایی از این آثارند؛ فیلم‌هایی که تلاش می‌کنند زندگی روزمره فلسطینیان را از زاویه‌ای انسانی و شخصی روایت کنند.

سینما در دل آوارگی

عزالدین شلح، رئیس و بنیان‌گذار جشنواره، تأکید کرده است که این دوره طبق برنامه از ۲۶ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد و نمایش فیلم‌ها در چادرهای آوارگان انجام می‌شود.

به گفته او، برگزاری جشنواره در چنین شرایطی تلاشی برای زنده نگه داشتن فعالیت سینمایی در غزه و فراهم کردن فضایی برای نمایش آثار و شنیده‌شدن صدای فیلمسازان زن است.

برگزاری جشنواره در میان چادرهای آوارگان، در شرایطی که زیرساخت‌های فرهنگی و سینمایی غزه به‌شدت آسیب دیده‌اند، فراتر از یک رویداد سینمایی است؛ تلاشی برای حفظ روایت، فرهنگ و امید و برای اینکه زنان، حتی در دل جنگ و ویرانی، همچنان بتوانند زندگی را روایت و تصویر کنند.