زخم‌های پنهان قلدری

از حیاط مدرسه تا فضای مجازی، از تحقیر تا سکوت، و نقش گمشدهٔ خانواده در نجات کودک  

«دکتر نجاح الخطیب»، متخصص سلامت روان در دانشگاه قدس، توضیح داد که خشونت می‌تواند به شکل‌های مختلفی بروز کند؛ گاهی میان دو کودک و گاهی نیز از سوی گروهی از کودکان علیه یک کودک. به گفته او، افراد قلدر معمولاً از نقاط ضعف یا انزوای اجتماعی کودک سوءاستفاده می‌کنند تا بر او مسلط شوند یا احساس حقارت و کم‌ارزشی را در او به وجود آورند.

بنا بر گزارش پایگاه خبری نساء‌اف‌ام، او افزود که برخی کودکان ممکن است برای مدت طولانی سکوت کنند؛ زیرا از تهدیدهای فرد یا افراد قلدر می‌ترسند یا نگران تشدید شدن مشکل هستند. این وضعیت به‌ویژه زمانی جدی‌تر می‌شود که کودک دوستان یا افرادی را که در کنارشان احساس امنیت و حمایت کند، نداشته باشد.

آثار قلدری ممکن است از طریق تغییر رفتار کودک آشکار شود. بی‌میلی به رفتن به مدرسه، کناره‌گیری از فعالیت‌هایی که پیش‌تر به آن‌ها علاقه داشته و همچنین شکایت‌های مکرر از سردرد، دل‌درد و دیگر علائم جسمی، از جمله نشانه‌هایی هستند که ممکن است با فشار روانی ناشی از قلدری ارتباط داشته باشند.

«الخطیب» تأکید کرد که پیامدهای قلدری لزوماً با پایان دوران مدرسه از بین نمی‌رود. این تجربه می‌تواند بر شخصیت و اعتمادبه‌نفس کودک تأثیر بگذارد و حتی در مراحل بعدی زندگی، مانند دانشگاه یا محیط کار، به شکل‌های دیگری تکرار شود. به همین دلیل، مداخله زودهنگام اهمیت زیادی دارد.

این متخصص سلامت روان همچنین بر نقش مهم والدین در حمایت و محافظت از کودکان تأکید کرد و گفت والدین باید بدون سرزنش یا ترساندن کودک، به حرف‌های او گوش دهند، اعتمادبه‌نفسش را تقویت کنند و به او اطمینان دهند که در صورت مواجهه با هرگونه آزار و خشونت، خانواده در کنارش خواهد بود.

وی همچنین از والدین خواست تا در صورت وقوع قلدری، با مدرسه و مراجع ذی‌ربط ارتباط برقرار کنند و از شبکه‌های حمایت اجتماعی شامل اقوام و دوستان بهره بگیرند. 

در نهایت، تقویت فرهنگ احترام و مقابله با تمسخر و آزار، مسئولیتی مشترک میان خانواده، مدرسه و جامعه است؛ مسئولیتی که می‌تواند به ایجاد محیطی امن برای کودکان و فراهم کردن شرایط مناسب برای رشد سالم روانی و اجتماعی آنان کمک کند.