دختران فضایی ایران

آقای دکتر شهرابی مؤسس این شرکت که قبلا مدیرِ تولید ماهواره «امید» (اولین ماهواره تمام‌ایرانی ایران) بوده‌اند، از سال ۹۷ تصمیم می‌گیرند که آغازگر صنعت خصوصی فضایی ایران باشند. هدف‌گذاری شرکت امیدفضا، ساخت منظومه ماهواره‌ای‌ست؛ یعنی یک چیزی مثل استارلینک، البته با تعداد ماهواره‌های کمتر. شرکت امیدفضا به دنبال این است که تا ۳ سال آینده، کار ساخت منظومه ماهواره‌ای «دونما» را به مرحله عملیاتی برساند؛ منظومه‌ای که امکانات تصویربرداری و اینترنت اشیاء را به کمک حدود ۲۰۰ ماهواره کوچک فراهم می‌کند.

دو ماهواره‌ کوچک ساخته‌شده در شرکت امیدفضا، یعنی ماهواره سنجشی کوثر و ماهواره مخابراتی هدهد، درواقع دو نمونه اولیه از ماهواره‌هایی هستند که قرار است در این منظومه به کار گرفته شوند. ساخت یک منظومه مخابراتی با پهنای باند اینترنتی گسترده هم، مرحله بعدی کارهای این شرکت خواهد بود.

درست است که سال گذشته خبر پرتاب موفق دو ماهواره کوثر و برآورده‌شدن بسیاری از اهداف عملیاتی آنها، توجه‌ها را به سمت این شرکت و متخصصانش جلب نمود؛ اما امروز یکشنبه، ساعت ۱۶:۴۸ به وقت ایران، سه ماهواره ایرانی شامل «ظفر ۲»، «پایا» و نمونه دوم «کوثر» با موفقیت به مدار نزدیک زمین پرتاب شدند.

ماهواره «ظفر ۲» توسط مهندسان دانشگاه علم و صنعت، «پایا» توسط بخش هوافضای شرکت صنایع الکترونیک ایران و نمونه دوم «کوثر» توسط شرکت دانش‌بنیان امیدفضا ساخته شده‌اند، سه ماهواره از نوع سنجشی و برای تصویربرداری و ارسال داده‌ها کاربرد دارند.ماهواره کوثر که دختران توانمند ایرانی در ساخت آن نقش دارند،در کنار پروژه‌های دولتی، به‌عنوان دستاورد بخش خصوصی، داستانی متفاوت دارد، چراکه دقت تصویربرداری آن نیز از دو ماهواره دیگر بهتر است.مدیریت تیم مکانیک ساخت ماهواره بومی کوثر که اکنون دیگر به فضا پرتاب شده را یک بانوی نخبه بیجاری به نام «نرگس قلی زاده» بر عهده دارد.

پرواز «کوثر ارتقا یافته» نه یک پرتاب فنی، بلکه نمادی از ظرفیت دختران جوان ایرانی در صنعت فضایی است که با دانش، نوآوری و استقلال، در سایهٔ تحریم‌ها و حفظ مرزهای عفاف اسلامی نیز می‌توانند به ستاره‌ها دست یابند و هویت حقیقی زن ایران اسلامی را به نمایش گذارند.

خبرگزاری فارس

پ‌ن: اینکه دختران جوان ما این‌جا ایستاده‌اند و ماهواره خودشان را به فضا می‌فرستند، موقعیت خاص و شگفت‌انگیزی است. یک تیم جوان با میانگین سنی زیر ۳۰ سال. یکی از پیشگامان صنعت ماهواره‌ای کشور تعریف می‌کرد: «سال ۷۹ به نمایشگاه تخصصی فضایی در کشور… رفته بودیم. نکته تلخی از اون نمایشگاه یادمه که حتی اجازه ندادن به بدنه ماهواره دست بزنیم که نکنه جنس و آلیاژش رو متوجه بشیم…» حالا ما از وضعیت حدود بیست و خورده‌ای سال پیش به این نقطه رسیده‌ایم.