جیبِ زنانه یا کودک‌سربازیِ آمریکایی؟ نگاهی به اولویت‌سازیِ خبریِ بی‌بی‌سی فارسی

بی‌بی‌سی فارسی در حالی گزارشی درباره «جیب لباس زنان» را در کانون توجه مخاطبان قرار داده که از منظر نظریه «برجسته‌سازی» در علوم ارتباطات، انتخاب سوژه نیز بخشی از پیام رسانه است

بی‌بی‌سی فارسی در حالی گزارشی درباره «جیب لباس زنان» را در کانون توجه مخاطبان قرار داده که از منظر نظریه «برجسته‌سازی» در علوم ارتباطات، انتخاب سوژه نیز بخشی از پیام رسانه است؛ رویکردی که به باور منتقدان، می‌تواند افکار عمومی را از مسائل مهم‌تر حوزه زنان و تحولات سیاسی به سمت موضوعات کم‌اهمیت‌تر هدایت کند.

اخیرا رسانه بی‌بی‌سی بین المللی مطلبی منتشر کرده که روی خروجی سایت بی‌بی‌سی فارسی هم با ترجمه قرار گرفته است.

موضوع مهمی که بی‌بی‌سی آن را به زبان فارسی هم ترجمه و منتشر کرده با این عنوان شروع می‌شود: «چرا جیب‌ لباس زنان به موضوعی بحث‌برانگیز تبدیل شد؟»

این مطلب بی‌بی‌سی در ادامه می‌آید که «چرا لباس‌های مردانه این ‌همه جیب دارند و لباس‌های زنانه این‌قدر کم؟ قرن‌هاست که یک جیب ساده، نقطه‌ اختلاف در شکاف جنسیتی دنیای مد بوده است.»

این رسانه می‌افزاید: «یک نارضایتی واقعی در این میان وجود دارد: جیب مدت‌هاست که نماد اختلاف جنسیتی در مد بوده است.

این رسانه ادامه می‌دهد: «بی‌عدالتی در مورد جیب‌ موضوع تازه‌ای نیست؛ این گلایه ریشه در چندین قرن پیش دارد. با این حال، در سال‌های اخیر این مسئله بار دیگر و با دفعات بیشتری در کانون توجه قرار گرفته است.

هشتگ «ما جیب می‌خواهیم» در شبکه‌های اجتماعی مورد توجه گسترده قرار گرفت.

اینکه بی‌بی‌سی به جیب لباس‌ها در فضای باکلاس مد گیر می‌دهد یک طرف ماجراست اما اینکه فضای ذهنی مخاطب را به جایی می‌برد که مشکل زنان در جوامع غربی را در یک بحث تقلیل یافته جیب لباس زنان هدایت می‌کند طرف اصلی ماجراست.

بی بی سی درواقع در حال یک اقدام فوری رسانه‌ای است. یعنی حواس مخاطب را به طور کاملاً شیک و فانتزی به یک موضوع دیگر پرت می‌کند.

اخیرا اتفاقی در حوزه جنگ آمریکا علیه ایران رخ داد و حداقل دو سرباز زن آمریکایی در جریان این نبرد کشته شدند که سن آن‌ها پایین و در حد ۱۹ سال بود.

موضوعی در حوزه «کودک سربازی» در محافل شبکه‌های اجتماعی درباره آن بحث شد اما بی‌بی‌سی می‌خواهد در حوزه حقوق زنان مخاطب حواسش به موضوع مد و جیب زنان جلب شود.

جیب زنان در غرب موضوعی است که برای مخاطب ایرانی خصوصا بانوان ایران مسئله‌ای نامفهوم است و ارزش خبری برای مخاطب فارسی زبان که درگیر چنین موضوع پستی و کم مایه‌ای نیست، ندارد.

بی‌بی‌سی فارسی با ادعای حرفه‌ای بودن چرا باید ذهن مخاطب ایرانی را با همه مشکلات غرب در بحث زنان از تجاوز تا کشتار و ضرب و شتم به چنین مسئله دور و البته شیک و پیکی توجه دهد.

فانتزی‌سازی ذهن مخاطب خصوصا درباره غرب از جمله حربه‌های رسانه‌ای غرب است که البته با واقعیت فاصله دور و درازی دارد.

این جمله مشهور به «برنارد کوهن» است که پایه نظریه برجسته سازی را ساخت که «مطبوعات ممکن است در بیشتر مواقع در این که به مردم بگویند چگونه فکر کنند موفق نباشند، اما به شکلی شگفت‌آور در این که به مردم بگویند درباره چه چیزی فکر کنند، موفق هستند.»

حالا رسانه بی‌بی‌سی در حال اجرای چنین نظریه ای به طور رسمی است.
در همین راستا بی‌بی‌سی نیز با تاکتیک استفاده از امر پست و دسته چندمی سعی دارد اذهان را با همین رفتارهای غیرعادی سوق دهد‌.

بنابراین اساس، عملکرد رسانه تنها در انتشار خبر واقعی نیست، بلکه در انتخاب موضوعاتی است که به آن‌ها اولویت می‌دهد.

بی‌بی‌سی با تغییر اولویت‌های خبری و عادت دادن مخاطب به سوژه‌های سبک و کم‌اهمیت، تلاش می‌کند توجه افکار عمومی را از مسائل مهم‌تر، به‌ویژه در حوزه زنان و تحولات سیاسی، به موضوعاتی کم‌اهمیت‌تر معطوف کند؛ رویکردی که در ادبیات ارتباطات از آن با عنوان برجسته‌سازی یا دستورکارسازی رسانه‌ای یاد می‌شود.

بی‌بی‌سی با حمله به ذائقه مخاطب خود سعی دارد موارد مهم را پنهان کرده و ذهن مخاطب را با خوراک خبری دسته چندمی عادت دهد تا موارد مهم خصوصا درباره موضوع زنان در غرب فراموش شود و فضای ذهنی فانتزی در ذهن مخاطب درباره این حوزه شکل بگیرد.

خبرگزاری فارس