ارادت یک بانوی شیعه کویتی به اهل‌بیت(ع) و شهدای مقاومت

خوله قاسم در این نامه با عنوان «نامه ای برای پدر شهید ما» که برای گروه آسیا و اقیانوسیه ایرنا ارسال کرد، خود را از پیروان اهل‌بیت عصمت و طهارت(ع) معرفی کرده و نوشته است: «بزرگ‌ترین افتخار من این است که از موالیان اهل‌بیت(ع) هستم و در خانواده‌ای دوستدار اهل‌بیت(ع) پرورش یافته‌ام.»

این بانوی کویتی‌الاصل در ادامه با اشاره به دوران غیبت و دلتنگی مؤمنان برای امام عصر(عج)، از تجدید عهد روزانه با امام زمان(عج) و نقش دعاها و زیارت‌ها در حفظ این پیوند معنوی سخن گفته است.

وی همچنین شهدای مقاومت را از نشانه‌های الهی در دوران غیبت دانسته و تأکید کرده است که فروتنی، زهد، رحمت و استقامت آنان موجب شده است تا در قلب‌های مردم جایگاهی ویژه داشته باشند.

خوله قاسم در بخش پایانی نامه خود خطاب به رهبر شهید نوشته است: «فقدان شما اندوه غربتی را که سال‌ها در دل داشتیم زنده کرد، اما در عین حال خوشحالم که خداوند مقام جهاد و شهادت را نصیب شما ساخت. یاد شما همواره در دل‌های ما زنده خواهد ماند و راهتان چراغ هدایت آیندگان خواهد بود.»

متن کامل نامه این بانوی کویتی‌الاصل مقیم مالزی در ادامه آمده است:

به نام خداوند بخشنده مهربان

پدر شهید عزیز ما،

بزرگ‌ترین افتخاری که می‌توانم برای خود برشمارم این است که از پیروان و دوستداران اهل‌بیت عصمت و طهارت(ع) هستم. در دوران غیبت کبری متولد شدم و از نعمت‌های بی‌شمار خداوند بر من این بود که در خانواده‌ای دوستدار اهل‌بیت(ع) و در کشوری که مردم آن به تسامح و همزیستی میان پیروان مذاهب مختلف شناخته می‌شوند، پرورش یافتم.

در روزگاری متولد شدم که مؤمن در فراز و نشیب‌های این دنیا گرفتار است؛ روزگاری که بسیاری از ما از احکام قرآن کریم فاصله گرفته‌ایم و قرآن گاه تنها برای تلاوت گشوده می‌شود، اما از هدایت آن در زندگی غافل می‌مانیم.

آری، ای پدر عزیز، اعمال و خواسته‌های نفسانی ما را از توفیق دیدار امام زمان(عج) محروم کرده است؛ اما خداوند متعال با رحمت بی‌پایان خود، یاد اهل‌بیت پیامبر(ص) را زنده نگاه داشته است. ما هر صبح پس از نماز فجر با دل‌های خود به سوی امام زمان(عج) می‌رویم، با او تجدید عهد می‌کنیم و دست‌های خود را به نشانه بیعت به سوی او دراز می‌کنیم. برای لحظاتی دل‌ها آرام می‌گیرد، اما شوق دیدار دوباره بازمی‌گردد و اشک‌ها جاری می‌شود؛ هنگامی که او را در دعای ندبه، دعای افتتاح و زیارت آل یاسین یاد می‌کنیم.

در این شب طولانی، خداوند نسیم‌هایی از رحمت، عطایا و موهبت‌های خود را بر ما ارزانی داشته تا اندوه فقدان پیامبر(ص) و غیبت ولیّ خدا را برای ما سبک‌تر سازد. این نشانه‌ها ما را به روز ظهور امام عصر(عج) امیدوار می‌کند؛ همانند کسی که در تاریکی شب با نور ماه راه می‌سپارد تا سرانجام خورشید طلوع کند و زمین را روشن سازد.

از جمله این موهبت‌ها، شهدای مقاومت هستند؛ کسانی که در برابر باطل ایستادند و در راه خدا از سرزنش هیچ‌کس نهراسیدند. راه و روش آنان دل‌های مردم را سرشار از محبت و احترام ساخته است؛ نه تنها به دلیل استقامت در برابر دشمنان، بلکه به سبب رحمت، مهربانی، فروتنی و بی‌اعتنایی آنان به دنیا.

شما همچون ماه‌هایی هستید که نور ولایت اهل‌بیت(ع) را بازتاب می‌دهید.

فقدان شما، ای پدر عزیز، اندوه غربتی را که سال‌ها در دل ما بوده است، بار دیگر زنده کرد؛ اما در عین حال خوشحالم که خداوند مقام جهاد و شهادت را نصیب شما ساخت. اکنون از رنج‌های این دنیا آسوده شده‌اید. خوشا به حال شما و گوارا باد این مقام.

یاد شما همواره در دل‌های ما زنده خواهد ماند و راه شما چراغ هدایت کسانی خواهد بود که همچنان در این جهان زندگی می‌کنند.

سپاس خداوند را بر تقدیر نیکوی او.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

خبرگزاری ایرنا