اثر انگشت فرزندتان را در تشییع ثبت کنید!

کودکان و نوجوانان در مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب، فقط یک مهمان نیستند، آن‌ها قرار است راه این بزرگ‌مرد تاریخ را ادامه بدهند و اینجا نقطه آغاز است. این گزارش با ارائه‌ راهکار به دنبال نقش دادن به این نسل پرشور انقلاب است.

در تربیت فرزندان، نکتهٔ بسیار مهمی وجود دارد. اگر کودک و نوجوان ما فقط تماشاچی باشد، بسیاری از مطالب را زود فراموش می‌کند؛ اما اگر خودش نقشی بر عهده داشته باشد، کاری انجام دهد و احساس کند بخشی از ماجراست، آن تجربه در ذهنش ماندگار خواهد شد. به همین دلیل، با رویکرد «تربیت حماسی»، می‌خواهیم بچه‌ها را از یک تماشاچی منفعل به یک کنشگر فعال تبدیل کنیم.

سکینه سادات موسوی فراز، کارشناسی ارشد روانشناسی اسلامی، تسهیل‌گر و مشاور کودک، مهمان گزارش ماست تا از این روزهای سوگ، دریچه رشد بسازیم.

نقش آفرینی کوچک

موسوی فراز با دست پر آمده است:«اولین راهکار برای اینکه بچه‌ها به «کنشگر فعال» تبدیل شوند، این است که کاری متناسب با سن هر فرزند به او بسپاریم. برای مثال، می‌توانیم از بچه‌ها بخواهیم هدیه‌ی کوچکی برای عزاداران درست کنند، نقاشی بکشند یا جمله‌ای از رهبر شهید بنویسند. وقتی کودک خودش آن هدیه را تقدیم می‌کند یا در مسیر به موکبی می‌دهد تا توزیع کنند، با آن حس مشارکتی که پیدا می‌کند، این خاطره در ذهنش ثبت می‌شود.»

خبرنگار خانواده

«یک ایده‌ی جذاب برای دانش‌آموزان دبستانی و نوجوانان این است که دوربین یا گوشی را به آن‌ها بدهیم و بگوییم: «امروز تو خبرنگارِ ما هستی». از آن‌ها بخواهیم از صحنه‌های مهربانی و همدلی مردم، عزاداری‌ها، سینه‌زنی‌ها و پرچم‌ها عکاسی کنند.  این کار باعث می‌شود به‌جای اینکه فقط شلوغیِ جمعیت را ببینند، به دنبال زیبایی‌ها و نکات مثبت بگردند. سپس وقتی بعداً عکس‌ها را با هم مرور می‌کنیم، خودشان به بهترین راوی آن روز تبدیل خواهند شد.»

یک خاطره پررنگ از روزهای حماسه

«کودکان عاشق این هستند که مفید باشند! می‌توانیم به مکان‌هایی با فضای بازتر برویم و مسئولیت کوچکی به آن‌ها بسپاریم؛ مثلاً پخش کردن آب، خرما یا شکلات میان مردم. ‌شاید این کار از نظر ما بسیار ساده به نظر برسد، اما برای کودکان تجربه‌ای بسیار بزرگ است. همین کار کوچک به آن‌ها می‌آموزد که چگونه در کارهای جمعی مشارکت کنند و باعث تقویت روحیه همدلی در آن‌ها می‌شود. همچنین می‌توانیم در همین آماده‌سازی‌هایی که اکنون برای مراسم در حال انجام است، از آن‌ها کمک بگیریم و با سپردن مسئولیت‌های متناسب با توانایی‌هایشان، این روزها را برایشان ماندگار کنیم.»

این سوال را فراموش نکنید

«مهم‌ترین بخش، پس از مراسم است. باید یک گفتگوی ساده، به‌ویژه با نوجوانان داشته باشیم و از آن‌ها بپرسیم: «امروز چه چیزی بیشتر در ذهنت ماند؟». پاسخ‌های کودکان گاهی چنان عمیق است که خودمان را هم متعجب می‌کند! می‌توانیم این خاطرات را در یک دفترچه یادداشت کنیم یا صدایشان را ضبط نماییم.»

۲ نکته مهم در تربیت حماسی

«نکته‌ی اول اینکه، در این نوع تربیت، ما تنها بر غم و سوگ تمرکز نمی‌کنیم؛ بلکه از این لحظه‌ها استفاده می‌کنیم تا به کودکان معنای حرکت، امید و آینده را نشان دهیم. وقتی کودکان می‌بینند که برای بدرقه‌ی یک انسان، میلیون‌ها نفر گرد هم آمده‌اند، یک پیام مهم را درک می‌کنند: اینکه زندگی انسان‌هایی که برای دین، مردم و ارزش‌ها تلاش می‌کنند، فراموش نمی‌شود. نکته‌ی دوم اینکه:با رفتن یک فرد، راه و هدف او متوقف نمی‌شود!اینجاست که می‌توانیم به فرزندمان بگوییم: آدم‌ها می‌روند، اما کارهای خوبشان باقی می‌ماند و هر یک از ما می‌توانیم ادامه‌دهنده‌ی آن خوبی‌ها باشیم.»

خبرگزاری فارس